عکس می شدَم،

               برای دُباره های تاریخی،

                                 که قاب می کردند دیوارهای هنوز نساخته را...

چون راه، راهِ نَرفته را،

                      دست تکان های خدا حافظی پاک می کرد

           و گُناه توبه می کرد مرا...