نمی دانستی،
که بعد از تو می شود تو را لبخند زد
که بد از تو،
برای همیشه از زندان ذهن تو را نرهانید
من از هجوم تلخ تر از تو میمیرم،
از تو میمیرم
و تو میرایِ مرا می پرانی تا پرواز
تا پرواز های نرسیده
نرسیده به گشودن های بال های بریده
چگونه تو را به آغوش بسپارم
منی که در خود زندانیِ تو کشته است
*****
تو از میرایِ من پرواز می خواهی
و از پرواز نرسیدن...
۱۳٩٠/٢/٢۱ساعت
۱٠:٥٥ ب.ظ توسط محمد علی بیداد
نظرات ()
تگ ها:
هجوم تلخ






